Οι Παραδοσιακές Λιχουδιές που Έχουν Δοκιμαστεί με το Χρόνο

Το φαγητό δεν είναι μόνο η ανάγκη για την επιβίωση του ανθρώπου, αλλά οι διατροφές μας αντικατοπτρίζουν επίσης το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε, και αντικατοπτρίζουν τις διάφορες πολιτισμικές διαφορές σε όλο τον κόσμο. Στο ενημερωτικό δελτίο αυτού του μήνα, θα θέλαμε να εστιάσουμε στις "Τορτίγια", "Ραβιόλι" και "Φαλάφελ", εμβληματικά φαγητά που εκπροσωπούν τρεις διαφορετικές περιοχές και παραδόσεις φαγητού.

Τορτίγια - Το νόστιμο βασικό τρόφιμο της Κεντρικής Αμερικής από το 10.000 π.Χ.

Πρώτα απ' όλα, tortilla μπορεί να ανιχνευθεί γύρω στο 10.000 π.Χ. κατά την αρχαία πολιτισμό των Αζτέκων, και ήδη ήταν η βασική τροφή της περισσότερης Κεντρικής Αμερικής.Το όνομα "τορτίγια" προέρχεται από τη ναχουάτλ λέξη "tlaxcalli", μέχρι που οι Ισπανοί ανακάλυψαν τον Νέο Κόσμο, τότε μετονόμασαν και εισήγαγαν αυτό το επίπεδο ψωμί στον κόσμο.Η τορτίγια αρχικά φτιάχτηκε με καλαμπόκι, καθώς υπάρχουν περισσότερες από 3.000 διαφορετικές ποικιλίες καλαμποκιού που είναι εγγενείς στην Κεντρική Αμερική, οι οποίες αργότερα έγιναν μία από τις πιο σημαντικές καλλιέργειες στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα: Η γραμμή παραγωγής τορτίγιας TT-3600 έχει σχεδιαστεί με λειτουργία θερμικής πίεσης και φούρνο τούνελ, ο οποίος μπορεί να παράγει ομοιόμορφες και τέλεια μαγειρεμένες τορτίγιες χρυσού καφέ χρώματος με υψηλή απόδοση.

Παραδοσιακά, το καλαμπόκι πρώτα επεξεργαζόταν με νερό ασβέστη, καθαριζόταν και στη συνέχεια αλέθετο με νερό και γινόταν ζύμη, έπειτα πιεζόταν σε ατομικά επίπεδα κομμάτια και μαγειρευόταν. Σήμερα, οι τορτίγιες μπορούν να βρεθούν στα περισσότερα μεξικανικά εστιατόρια.

Για να καλυφθεί η παγκόσμια και μαζική ζήτηση, οι τορτίγιες κατασκευάζονται πλέον κυρίως από μηχανές, ειδικά στις αμερικανικές αγορές, η τορτίγια έχει γίνει το δεύτερο πιο δημοφιλές είδος στην κατηγορία ψωμιού, περισσότερο από μπέιγκελ και μάφιν.Εκτός από την τορτίγια καλαμποκιού, η τορτίγια αλευριού καταναλώνεται επίσης ευρέως, οι δύο διαφέρουν σε γεύσεις και υφές, αλλά και οι δύο έχουν πιστούς θαυμαστές.

Η τορτίγια μπορεί να απολαύεται ως επίπεδο ψωμί ή σε ρολά, μπορεί να καταναλωθεί όπως είναι ή να γίνει σε ρολά σάντουιτς, είναι ευέλικτη και μπορεί να γίνει σε διάφορα πιάτα, όπως:

• Burrito: συνήθως φτιαγμένο με μια μεγαλύτερη τορτίγια για να τυλίξει κρέατα, φασόλια, τυριά και σάλτσες, τυλιγμένο σε ένα σάντουιτς.
• Τακό: μαλακή ή σκληρή κρούστα, χρησιμοποιεί μικρότερες τορτίγιες για να κρατήσει νόστιμες γαρνιτούρες και σάλτσες.
• Εντσιλάδα: γεμιστές τορτίγιες που ψήνονται και καλύπτονται με φασόλια ή διάφορες σάλτσες.
• Κεσαδίγια: τορτίγια καλυμμένη με τυριά και/ή άλλα υλικά, στη συνέχεια διπλωμένη και ζεσταμένη μέχρι να λιώσει το τυρί; ή μπορεί να καταναλωθεί με κάποια φαχίτα.
• Τσιπς τορτίγιας: μικρά κομμάτια τηγανητής τορτίγιας που είναι τραγανά και ιδανικά για σνακ.
• Νάτσος: μια στοίβα τσιπς τορτίγιας καλυμμένα με κρέατα, τυριά και/ή φασόλια.

•  

  Ραβιόλι – Έχει κατακτήσει τους ουρανίσκους των Ιταλών από τον 14ο αιώνα.

  

  Διαβάστε περισσότερα: Η μηχανή πολλαπλών χρήσεων HLT Series μπορεί να παράγει υψηλής ποιότητας ραβιόλι απλά γεμίζοντας τις δεξαμενές με ζύμη ζυμαρικών και γέμιση. Και άλλα γεμιστά αρτοσκευάσματα και προϊόντα θα μπορούσαν να παραχθούν με διαφορετικά καλούπια

  Στην Ευρώπη, ραβιόλι είναι τα ιταλικά νιόκι σε σχήμα μαξιλαριού που παρασκευάζονται με δύο λεπτές φύλλες ζυμαρικών αυγού και νόστιμη γέμιση, είναι η γεύση του "σπιτιού" για πολλούς Ιταλούς και θεωρούνται επίσης λιχουδιά για πολλούς άλλους.Τόσο πολύ, που η "Εθνική Ημέρα Ραβιόλι" γιορτάζεται στις 20 Μαρτίου στις Η.Π.Α., οι άνθρωποι γιορτάζουν αυτή την γαστρονομική γιορτή φτιάχνοντας και απολαμβάνοντας διάφορους τύπους αλμυρού ή γλυκού ραβιόλι, και μεταφέρουν την παράδοση αυτού του νόστιμου ιταλικού ζυμαρικού στις επόμενες γενιές.

  Τα ραβιόλια είναι διάσημα για την αλ ντέντε ζυμαρικά με ένα ευρύ φάσμα γεύσεων, οι πιο κοινές είναι γεμιστές είτε με τυρί ρικότα, κρέατα, τυριά και/ή λαχανικά. Τα ραβιόλια μπορεί να έχουν κατακτήσει τις γεύσεις των Ιταλών ήδη από τον 14ο αιώνα, σερβιρισμένα αρχικά με μια καθαρή σούπα ως πρώτο πιάτο ή για γρήγορο σνακ, αλλά δεν ήταν μέχρι τον 16ο αιώνα που οι ντομάτες εισήχθησαν στην Ιταλία, και έτσι μπορούμε να απολαύσουμε τα ραβιόλια με κόκκινες σάλτσες, ο τέλειος συνδυασμός.

  Τα περισσότερα ραβιόλια είναι γεμιστά και κομμένα σε τετράγωνα, αλλά δημιουργούνται και άλλα σχήματα για οπτική ευχαρίστηση. Και ως μέρος της οικογένειας των "ζυμαρικών", υπάρχει ο εβραϊκός συγγενής που ονομάζεται "κρεπλάχ", ο οποίος είναι γεμιστός με κρέατα, και η "γκουτζιά" στην Ινδία είναι ένα είδος τηγανητού ζυμαρικού, συχνά γεμισμένο με ζάχαρη, μπαχαρικά και αποξηραμένα φρούτα. Όλα είναι νόστιμα και μπορούν να εκπροσωπήσουν διαφορετικές κουλτούρες και παραδόσεις.

   

  Φαλάφελ - Ένα νόστιμο σνακ της Μέσης Ανατολής που μπορεί να ανιχνευθεί στους Αιγύπτιους Φαραώ.

  

  Διαβάστε περισσότερα: Η αυτόματη μηχανή επικάλυψης και σχηματισμού SD-97W, εξοπλισμένη με συσκευή πλήρωσης, μπορεί να εξωθήσει πουρέ φασολιών και χοντροκομμένα κρέατα, κατάλληλη για την παραγωγή προϊόντων όπως φαλάφελ και κιμπέχ.

  Στη Μέση Ανατολή, φαλάφελ είναι ένα δημοφιλές σνακ που παρασκευάζεται με όσπρια και μπαχαρικά, και τηγανίζεται.Η προέλευση αυτής της λιχουδιάς είναι άγνωστη, ωστόσο, οι Αιγύπτιοι ισχυρίζονται ότι την εφηύραν, αλλά ο αραβικός κόσμος εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό του δημιουργό του πιάτου.

  Ορισμένοι λένε ότι η εφεύρεση του φαλάφελ μπορεί να ανιχνευθεί μέχρι την εποχή των Φαραώ, αλλά αυτό είναι αμφίβολο καθώς το τηγανισμένο λάδι δεν ήταν προσβάσιμο μέχρι πολύ αργότερα. Ωστόσο, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει το γεγονός ή τη σημασία του φαλάφελ στη ζωή των ανθρώπων στη Μέση Ανατολή. Το φαλάφελ δεν είναι μόνο μια νόστιμη λιχουδιά, αλλά είναι επίσης απαραίτητο κατά τη διάρκεια θρησκευτικών εκδηλώσεων και φεστιβάλ, και η συνταγή αυτής της λιχουδιάς έχει ταξιδέψει επίσης με τα βήματα των μεταναστών από τη Μέση Ανατολή, διαδίδοντας τη δημοτικότητά του στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και άλλες ηπείρους, ικανοποιώντας τις αυξανόμενες αγορές χορτοφάγων.

  Τα φαλάφελ φτιάχνονται συνήθως με ρεβίθια ή φασόλια, συνήθως οι σπόροι μαγειρεύονται και πολτοποιούνται, στη συνέχεια προστίθενται ψιλοκομμένα κρεμμύδια, σκόρδο, αλάτι, βότανα και μπαχαρικά, αναμειγνύονται, σχηματίζονται σε μπάλες ή μικρές πίτες και τηγανίζονται. Όχι μόνο μπορεί να απολαύεται ζεστό, αλλά μπορεί επίσης να καταναλωθεί με σαλάτες. Αλλιώς, θα μπορούσε να γίνει σε πίτες φαλάφελ, με προσθήκη ταχίνι ή γιαούρτι και ψιλοκομμένα χόρτα. Στη Μέση Ανατολή ή σε άλλες δυτικές χώρες, μικρές καντίνες φαλafel εμφανίζονται στους δρόμους, που πωλούν νόστιμα και προσιτά σνακ και σάντουιτς, προσελκύοντας τους πελάτες γύρω από τις πάγκους, περιμένοντας να δοκιμάσουν αυτή τη θεϊκή λιχουδιά.

  Αν ενδιαφέρεστε για τα τρόφιμα ή τα μηχανήματα που αναφέρονται παραπάνω, παρακαλώ αφήστε τα στοιχεία σας στην παρακάτω επιστολή ερώτησης.Θα έχουμε τον ειδικό μας να επικοινωνήσει μαζί σας αναλόγως.Αν θέλετε να λάβετε τις τελευταίες τάσεις και πληροφορίες της βιομηχανίας από ANKO, παρακαλώ <Εγγραφείτε στο e-Newsletter της ANKO>Σας ευχαριστώ.